Θέλω να μου μιλήσεις

Θέλω να μου μιλήσεις Για 'κείνη τη μάντρα του μικρού μας σχολειού Θέλω να μου μιλήσεις Για τον πετροπόλεμο στην κάτω γειτονιά Τ' όνομά σου είχα γράψει ανορθόγραφα Σε τοίχο ολόλευκο στον Άγιο Τίτο Τ' όνομά σου είχα γράψει ανορθόγραφα Σε τοίχο ολόλευκο στον Άγιο Τίτο Κι έφαγα της χρονιάς μου τότε Όχι για τα λάθη, μα για την αγάπη μου Δεν είναι ο δάσκαλος που μας χωρίζει πια Είναι που στην πορεία μας δεν έχει διάλειμμα για να βρεθούμε Τ' όνομά σου είχα γράψει ανορθόγραφα Σε τοίχο ολόλευκο στον Άγιο Τίτο Τ' όνομά σου είχα γράψει ανορθόγραφα Σε τοίχο ολόλευκο στον Άγιο Τίτο


...τα βράδια που ξυπνάει το φοβισμένο δεκάχρονο μέσα μου και ακούει μουσική....

"...του νου μου τα σκοτάδια απόψε ντύνομαι..."

Το παρακάτω κείμενο το έγραψε ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να είναι αδελφός μου. 

Δεν απευθύνεται σε  μένα. 

Το έχω φυλαγμένο στο ταχυδρομείο μου, εδώ και καιρό. 

Μου ζήτησε να το δημοσιεύσω ως δικό μου, όποτε και αν το θελήσω. 

Δε θέλω. 

Θέλω μόνο να του πω ότι δεν θέλω να τον χάσω. 

Αξίζει πολλά.

"Ακόμα  ένα ταξίδι "δι' υπηρεσιακούς λόγους" κι εγώ κλεισμένος σ'ενα δωμάτιο ξενοδοχείου, αγκαλιά με το μικρό αυτό μηχάνημα

... αν είναι ό,τι πιο κοντινό μπορώ να έχω σε σένα....

Αλίμονο, ούτε τηλέφωνο θα σε έπαιρνα ούτε μήνυμα θα έστελνα. 

Είναι πολλά τα χρόνια που έπαψα να διεκδικώ αθώα, αγνά και παιδικά το αντικείμενο του πόθου μου, ακόμη κι αν αυτό ήταν όλα όσα έψαχνα.
Κουβαλώ πολλά απωθημένα, μπόλικη περηφάνια, αρκετή εμπειρία για να ξέρω ότι το να είμαι απών, είναι το καλύτερο και για τους δυό μας.
Ίσως γιατί έτσι πονάω λιγότερο...
Ναι, εγώ.
Όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται, ιδιαίτερα όταν απευθύνεται σε κάποιον που σημαίνει τόσα πολλά για μένα...
Ίσως γιατί το να σε χάσω επειδή απλά εξαφανίστηκα, ήσυχα και διακριτικά, σχεδόν όπως εμφανίστηκα στη ζωή σου, να είναι πιο αξιοπρεπές και να αξίζει περισσότερο από τις ώρες που όλα ήταν ένα.
Που όλα ήταν Εσύ και το βλέμμα σου... 

Πονάει κάθε μου κύτταρο να μην σε έχω δίπλα μου, να μπορώ να μυρίζω τον ιδρώτα σου, τα υγρά σου πάνω στο κορμί μου, να μην μπορώ να νοιώθω την αγκαλιά σου και την ανάσα σου, δίπλα από το στόμα μου...
Όμως το να κυνηγήσω κάτι που ενώ είναι δικό μου, δεν μου ανήκει, κάτι που ενώ είναι κομμάτι του εαυτού μου, έχει ξεριζωθεί...
Ποιό το νόημα; 

Προσπαθώ να γεμίζω τις μέρες μου, με υποκατάστατα δικά σου.
Με βλέμματα όλο πάθος και καύλα, με την εικόνα σου να με κυριεύει και να θεριεύει την ανάγκη μου να ακούσω τη φωνή σου, για μία έστω φορά
...και μετά να ξεχαστώ στη λήθη του τίποτα, μα ακόμη κι αυτό είναι τόσο ανέφικτο που δεν ξέρω τί με πονάει περισσότερο... 

Λόγια έρωτα, κορμιά διαθέσιμα, νύχτες γεμάτες ποτά και πεταμένα ρούχα, γύρω από το σαλόνι, πάνω σε πολυθρόνες και καναπέδες
...εικόνες γεμάτες προσδοκίες
...και μετά η σιωπή.

Η μουσική μιλάει για μένα, ενώ ακούω πόσο καύλα ήταν η συνεύρεση...

                                   

             
Η φωτιά λένε σβήνει με φωτιά... "

Απόψε έχεις την πιο μεγάλη αγκαλιά μου. 

Έχω την αίσθηση ότι τη χρειάζεσαι περισσότερο από ποτέ. 

Μακάρι να ήμουν εκεί. 

 

 

 

Ο λάκκος με τ΄αστεία

Ο λάκκος με τ' αστεία που σκάβω από παιδί.Η τέλεια ληστεία που έχω σκαρφιστεί.Με σφίγγει σαν παπούτσι ντόπιο και μπαλωμένο.Στο χείλος του Ζαλόγγου το τέλος περιμένω.Θέλω να πέσω μέσα.Σε χάχανα και γέλια να πνιγώ.Να γίνω πριγκιπέσσα.Της μάνας μου τα ρούχα να φορώ.Να χαθώ.Με δώρο μια κιθάρα-ασπίδα του μπαμπά.Που πήρα με δεκάρι στα μαθηματικά.Τα πρώτα τραγουδάκια με στίχους τολμηρούς
με διώχνουν από κύκλους αντιστασιακούς.Είπα θα πέσω μέσα σε χάχανα και γέλια να πνιγώ.Να γίνω πριγκιπέσσα.Της μάνας μου τα ρούχα να φορώ.Να χαθώ.Το τσίρκο που 'χω στήσει, το υπόγειο μαγαζί βουλιάζει και με παίρνει και μένανε μαζί.Βουτάω το μαύρο χιούμορ σε έγχρωμη οπή και δάχτυλο Κυρίου μού γνέφει σιωπή.Γι' αυτό θα πέσω μέσα.Σε χάχανα και γέλια να πνιγώ.Να γίνω πριγκιπέσσα.Της μάνας μου τα ρούχα να φορώ.Να χαθώ.Θέλω να πέσω μέσα.Σε χάχανα και γέλια να πνιγώ.Να γίνω πριγκιπέσσα.Της μάνας μου τα ρούχα να φορώ...
Να σωθώ

 
Ίσως να μην πας για ύπνο απόψε, γιατί δεν είναι κανείς δίπλα να σου κλείσει το φως ή να σου πει μια ιστορία...

 

 

Aν δεν ακούσω μια μαλακία τη μέρα, IV

...και μου το ΄λεγε η Γιαγιά μου....

...συνέχεια  μου το ΄λεγε... 

      "Η ζωή είναι ένας κώλος.  
        Γάμησέ τον, πριν σε χέσει" 

Για την παρέα του χιονισμένου Μάρτη

Οι αντοχές μου μαδούν μες στα χρόνια Σκύβω, μαζεύω την ερημιά Κι όλο ρωτώ να μάθω την αλήθεια
Κι όλο μου λένε παραμύθια Τα παιδιά μου κηδεύω τα βράδια Μες στους αιώνες καρτερικά Κι όλο ρωτώ να μάθω την αλήθεια Κι όλο μου λένε παραμύθια Τη ζωή μου κοιτώ και δειλιάζω Πόσο δεν άλλαξε πουθενά Κι όλο ρωτώ να μάθω την αλήθεια Κι όλο μου λένε παραμύθια Σε δουλειά, συντροφιά και αγάπη Έσκυψα, πήρα την μοναξιά Κι όλο σε σένα που με συντροφεύεις Μιλώ και δεν καταλαβαίνεις Έλα κάτσε κυρά μου εδώ πέρα Μου λέει κάποια από μακριά Κόβει η αλήθεια, κόβει και θερίζει Κι όποιος την βρει τον βασανίζει

Για την παρέα του χιονισμένου Μάρτη 

Για την Μπάμπω, που περνάει δύσκολες ώρες. 
Για τις μικρές και μεγάλες προδοσίες. 
Για αυτούς  που θεωρούν ότι σε έπλασαν λάθος, όταν διεκδίκησες.
Όταν άλλαξες... 
Λες και τους ανήκες ποτέ...

Γκούγκλη, Γκούγκλη... είσαι εδώ?

Γεγονός

Με λατρεύετε

Γεγονός ν.2

...και εγώ, βρε κουτά. 

Οπότε τι θα κάνω για εσάς, σήμερα?

Χμμμ...σήμερα θα μάθουμε πως θα φτάνουμε γρήγορα και με ασφάλεια στο blog της ξανθιάς.

Μη χαθείτε στην βλογόσφαιρα (σαν αρρώστια ακούγεται αυτό και μάλλον είναι, αν κρίνω από την εξάρτησή μου, ώρες ώρες ) γιατί πολύ θα στενοχωρηθώ αν σας χάσω (σλουρππ...γλύψιμο μη τυχόν και φύγει κανάς αναγνώστης και πάθει φρίκη η ματαιοδοξία μου).

Για ασφαλή και γρήγορη περιήγηση λοιπόν, θα χρειαστείτε:

1ον Έναν υπολογιστή.

Αυτό το κουτί που υπάρχει κάτω από το γραφείο σας και σας εμποδίζει ν΄απλώσετε τα πόδια σας? 

Αυτόοο.

Το γνωστό αλλιώς και πισί, όπως λένε στα χωριά μας. 

Γιατί αγάπες μου, όταν  η πόντια γιαγιά σας αναφερόταν στα "πατάτα πισία" δεν εννοούσε κανά περίεργο τηγανιτό αλευροκατασκεύασμα, αλλά ότι της βγήκαν σκάρτοι οι υπολογιστές.

Αμέεεε. 

Μπορώ και να το τεκμηριώσω:

Το  "picia" είναι πληθυντικός του "pc". 

"PC" σημαίνει  "pontiako couti". 

Απλό.

Γιατί πείτε μου ότι δεν έχετε νιώσει, σαν βγαλμένοι από ποντιακό ανέκδοτο, μπροστά στον υπολογιστή σας, ειδικά στις αρχές της σχέσης σας μαζί του?

2ον Ένα πληκτρολόγιο.

Αν έχετε μπει youporn την τελευταία εβδομάδα, αφήστε το πρώτα να στεγνώσει, μην βραχυκυκλώσει και σας χάσω από αναγνώστη.

Αν είστε ξανθιά θα χρειαστείτε αυτό και μόνο αυτό. Τραστ μι, αϊ χαβ ουάν μαϊσέλφ

3ον Μία οθόνη .

Μεγαλούτσικη, μη σας βγουν τα μάτια. 

Θα σας δώσω οδηγίες πως να τα βγάλετε με ευχαρίστηση, σε κάποια μελλοντική ανάρτηση.

4ον Ένα ποντίκι

5ον Ουίσκι.

Θα το χρειαστείτε. Βγάλτε και κανά ξηροκάρπι και απολαύστε απορίες που έχει ο κόσμος.

Τις αντιγράφω από τα στατιστικά του Blogger.

 

Πουχου:

• "από τη μαλακία στην παρτούζα" 

Κοίτα δεν είναι κακό. Για ένα όνειρο ζει ο άνθρωπος. 

Απλά πρέπει να ξεκολλήσεις από τη μαλακία για να περάσεις στο επόμενο στάδιο.

...κι αυτό ΔΕΝ είναι η παρτούζα. 

Έχεις δρόμο μπροστά σου, αγαπημένε φίλε. 

Αλλά να ξέρεις... 

Δεν είσαι μόνος.  Είστε πολλοί. 

Κοίτα να δεις αν δε με πιστεύεις. 

Κοίτα ανάλογοι προβληματισμοί που έχουν τεθεί στον Γκούγλη:

• θελω να κοψω την μαλακια 
• πως να κοψω τη μαλακια  

Άμα σου λέω είστε πολλοί, να μ΄ακούς... 

Ώρες, ώρες λοιπόν αναρωτιέμαι, πως να με φαντάζεστε:

• ξανθια οτα χυνι
• γαμαει τα κοκκινα νυχια της    

Ποιός είσαι εσύ και που ξέρεις τι κάνω? 

...γκούχου γκούχου...

Δεν είναι αυτό που νομίζεις... 

• γαλαζια ματια, μαυρα μαλλια ... στομα καυτο τραγοτδι 

Με κολακεύετε. Εντάξει είμαι θεά, αλλά μαύρα μαλλιά? 

Δεν ειναι το στυλ μου, λυπάμαι.

Πάμε παρακάτω:

• "paris el-said" 

Ανάψτε τα φώτα και το ξανασυζητάμε. 

• αριστοσ κοστοσ φυλετικες μαχες

Κάποτε, πολύ παλιά, έπαιζα και εγώ φυλετικές μάχες. 

Ώρες καψίματος μπροστά στον υπολογιστή.

Λεηλατούσα χωριά, τρομοκρατούσα κόσμο, βίαζα παρθένες...

Καβάλα στο βαρύ ιππικό, που μου κόστιζε ο κούκος αηδόνι να το συντηρήσω και με τους καταπέλτες μου λαδωμένους, έβαζα το ξυπνητήρι στις 4 το πρωί για να στείλω επίθεση 25, 7 ώρες μακριά.
Όποτε, σε νιώθω προβληματισμένε φίλε που προσπαθείς  ν΄ ανακαλύψεις  το κόστος για να βγάλεις αριστοκράτη. 

Μια συμβουλή: Ξεκίνα γρήγορα farming στα βάρβαρα και στους γείτονες. Να τους κόψεις τον βήχα πριν σηκώσουν κεφάλι και σε κάνουν το γιουσουφάκι τους.

Ααα και όταν με το καλό βγάλεις αριστοκράτη, να  χτυπάς πάντα έτοιμα χωριά, φτιαγμένα.  Άσε τα βαρβαροχώρια για τους ψάρακλες.
Μέχρι εκεί καλά? Κατάλαβες? 

Ότι απορία έχεις, μη ντραπείς. Μπες στης ξανθιάς και ρώτα. 

Αλλά  για σένα που ψάχνεις γκει φυλετικες μαχες, δε μπορώ να κάνω τίποτα.  

Σε ποιόν κόσμο του παιχνιδιού πρέπει να είσαι αποκλειστικά και μόνο gay για να συμμετέχεις? 

Και σε τελική, πως εξακριβώνεται αυτό από τον moderator? 

Περίεργα πράγματα... 

• λεύγα 

Πολλοί αναγνώστες επίσης, φτάνουν μέσω αυτής της λέξης.

Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με το περιοδικό που σας είχα προτείνει παλιότερα  ή με τη γνωστή μονάδα μέτρησης. 

Πάντως φαντάζομαι ότι όποιοι φτάνουν στης ξανθιάς, μέσω αυτής της  αναζήτησης δε βρίσκουν αυτό που ζητάνε. 

Δώρο του καταστήματος επειδή περάσατε, μια λοβοτομή. 

 

• nefelokokkugia's

Γραμμένο με όλους τους πιθανούς και απίθανους τρόπους.

Στο μαγαζί μας επίσης, θα βρείτε:

• ημερολογιο γεφυρας
• ας μπέτε
• οπορτουνισμος προσωπεια 
• patito παρφε

και κλείνουμε με 

• μακρυπουλια κακετσησ εκανε ταμειο

ΥΓ Κάτι κινέζικα τύπου...

���� �� ����������� ��

ή

���� ��� ��� ��� ��������

...δε θέλω να ξέρω τι ερώτημα μπορεί να κρύβουν. Πιθανόν,  θα τρόμαζα.

Αναρτήσεις

Με αυτά και μ΄αυτά, κάποιες αναρτήσεις διαβάζονται περισσότερο παρότι παλαιότερες. 

Και με μεγάλη διαφορά από τις υπόλοιπες, νικήτρια είναι η ανάρτηση με τίτλο:

Πως να κόψετε τη μαλακία

Θεωρούμαστε επιστήμονες κυρία μου, όχι ότι να΄ναι.

...ότι πρέπει...

...στης  Νεφελοκοκκυγίας 

Για τον καφέ...

Λοιπόν αγάπες μου, ακούστε...

Ξεκινάει μια σειρά μαθημάτων οικιακής οικονομίας, εδώ στη Νεφελοκοκκυγία σας.

Ναι μαρή τσιφούτα Hitori, τζάμπα θα είναι.
"Οικονομίας", δεν είπαμε?
Κάνε εσύ κομπόδεμα ότι βγάζεις-για την προίκα σου-και θα στα φάω όλα παρέα με τον Mahler μουυυ στο τέλος.

Τι έλεγα η ξανθιά?

...ααα ναι...

Το πρώτο μάθημα περιλαμβάνει τις βασικές αρχές ψησίματος ελληνικού καφέ.
Ότι σας έμαθε ο Πετρόπουλος, πετάξτε το στον υπόνομο.
Τώρα πια, σας φροντίζει η Νεφέλω.
Πάμε:


Βήμα Ααα(χ)
Ένα μπρίκι ρε παιδιάααα

Οκ. Το ΄χουμε

Εντάξει, δεν είναι ανάγκη να είναι μπακιρένιο.

Και ένα τέτοιο, μας κάνει.

Βήμα Βου
Καφές...
Τσακίσου αγόρασε ένα σακουλάκι μαρή Hitori και σβέλτα.
Ναι, με τα λεφτά της προίκας σου.
Και το νου σου...

Ο ΚΑΦΕΣ ΝΑ ΄ΝΑΙ ΛΟΥΜΙΔΗΣΣΣΣΣ.
Φέρτον΄δω χάμω (έτσι για να μην ξεχνιόμαστε οι απανταχού χαμουτζίδες)

Βήμα Γάμα (τ΄αγαπημένο μου)
Βάζουμε όσο νερό χωράει σ΄ένα φλυτζανάκι του καφέ και το αδειάζουμε στο μπρίκι.
Στο δεύτερο μπρίκι είπαμε. Το πρώτο εικονίζεται για καθαρά εκπαιδευτικούς λόγους.

Βήμα Δέλτα
Ανάβουμε τη φωτιά.
Άσε κάτω τα ξύλα βρε άχρηστη γυναίκα, που μου θες και "γαμβρό".
Αυτά είναι για το μαγκάλι το χειμώνα.
Όταν λέω φωτιά, εννοώ κυρίως το γκαζάκι ή την ηλεκτρική κουζίνα, αλλά από τούδε και στο εξής θα τ΄αναφέρουμε ως "πηγή  θερμότητας".
Νταξξξξ?
Γράφω  η ξανθιά, "πηγή θερμότητας", για να καλύψω όσο το δυνατόν περισσότερους από τους αναγνώστες μου.
Κάποιοι μπορεί ακόμα να τρίβετε πέτρες για ν΄ανάψετε φωτιά.
Δεν είναι ντροπή, αλλά τι άλλο θα κάνω πια η γυναίκα για ΄σας?
Ν΄ανακαλύψω κάτι που θα τ΄ονομάσουμε ...πχ...
...μμμ..τροχό?
Πφφφφ, μαλακία ακούγεται.

Τέλος πάντων, συνεχίζω...

Βάζουμε λοιπόν επάνω στην πηγή θερμότητας το μπρίκιιιιι.
Το κοιτάμε...
Ανακατεύουμε, ελαφρά.
Ξανά...
...και ξαναματανακατεύουμε αλλά,

ΔΕΝ...
πιάνουμε κουβέντα με την τυχάρπαστη γκομενίτσα που θα βρεθεί στην κουζίνα μας.
Της λέμε να γδυθεί και να περιμένει.
Έλεος πια... όλο απαιτήσεις είναι αυτές οι άξεστες.

Μόλις δούμε κάτι να φουσκώνει
Όχι εκεί βρε Ηitori...έλεος πια μ΄αυτό το κόλλημα να χαρακτηριστείς χαμηλοβλεπούσα.
Σήκωσε λίγο το βλέμμα προς τον καφέ.

Μόλις διαπιστώσουμε λοιπόν ότι αυξάνεται ο όγκος του περιεχόμενου διαλύματος στο μπρίκι, 

ΔΕΝ...
κοιτάμε με νόημα την τυχάρπαστη γκομενίτσα που θα βρεθεί στην κουζίνα μας.
Της λέμε να γδυθεί και να περιμένει.
Έλεος πια... όλο απαιτήσεις είναι αυτές οι άξεστες.


Αφού χυθεί ο καφές, και τα κάνει όλα πουτάνα, επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία αγόγγυστα.

Η τυχάρπαστη έτσι κι αλλιώς, ωραίο θα τον βρει.
Πίστεψέ με.
Αφού εσένα έτσι κι αλλιώς σε βρίσκει πιό γλυκό.
Ποιός χέζει και τον καφέ ρε μωρό....
Απλά θα ΄θελε να την καλέσεις εσύ μια φορά, έτσι γι΄αλλαγή.
Ναι
...τελικά αυτό θέλει μια βιτσιόζα ερωτευμένη γυναίκα (μαζί με κάμποσους γύρους ακολασίας, χιχιχι). 

Φιλάκια πολλά.
Με ευχαριστείτε άλλη φορά βρε κουτά, για την παροχή των γνώσεων.
Και εγώ σας αγαπώ...

Μυρίσαι το άριστον

"Έχει και η ψυχή τον δικό της κονιορτό που εάν σηκωθεί μέσα μας αέρας, αλίμονο. Oι ορμές χτυπάνε στα παράθυρα, τα τζάμια θρυμματίζονται. Λίγοι ξέρουν ότι ο υπερθετικός στα αισθήματα σχηματίζεται με το φως, όχι με τη δύναμη. Kι ότι χρειάζεται χάδι εκεί που βάζουν μαχαίρι. Ότι ένας κοιτώνας με τη μυστική συνεννόηση των σωμάτων μάς παρακολουθεί παντού και μας παραπέμπει στην αγιότητα χωρίς συγκατάβαση.

A ! όταν η στιγμή φτάσει να καθίσουμε κι εμείς πάνω στο πεζούλι κάποιας Aγίας Πρέκλας εν μέσω αγριοσυκών, μορεών με ερυθρούς καρπούς, εις έρημον τόπον, απόκρημνον ακτήν, τότε η μικρή Kουμπώ μ' ένα κερί στο χέρι θα σηκωθεί στις μύτες των ποδιών να φτάσει εκεί ψηλά, μέσα στον αναστεναγμό μας, όλα τα εύφλεκτα: πάθη, πείσματα, φωνές οργής, μυριάδες έντομα χρωματιστούλια που να λαμπαδιάσει ο τόπος."

 

Οδυσσέας Ελύτης,Ο μικρός ναυτίλος

 

...φυσάει τις τελευταίες μέρες 

 

Αν δεν ακούσω μια μαλακία την ημέρα ΙΙΙ

Μου έγραψες ότι  έχεις διαβάσει πολλές αναρτήσεις από το blog μου.
Με τιμάς αγαπητέ μου αναγνώστη.
Για να δούμε τι κατάλαβες λοιπόν...

Ότι είμαι ξανθιά. 
Ότι έχω ΙQ ίσα με ....7? 
Και...ότι έχω να γαμηθώ χρόνια. 


Έκανες λοιπόν την καρδιά σου πέτρα και μου πρότεινες ραντεβού. 
Να δούμε τώρα και τι κέρδισες?




πάρτο λίγο κάτω ....
κατέβα...
κατέβα λέμε....



λίγο ακόμα....



 Εδώωωωω

Δύσκολο να καταλάβεις γιατί η ξανθιά επέλεξε να γελάει με τις γκαντεμιές της, αντί να γράφει ζουμερές λεπτομέρειες  για την ερωτική της ζωή?
Προφανώς.
Αλλά εσύ ήθελες να τις διαβάσεις,  έτσι δεν είναι?
Πως είναι ο γκόμενός της?
Αν την κάνει να ουρλιάζει, όταν τελειώνει?
Γιατί?
Για να τραβάς καμιά καλή  μαλακία στη σκέψη της ξανθιάς όταν χύνει? (χμμ...τώρα κατάλαβα ποιός είναι ο αναγνώστης που έφτασε σε μένα μέσω των αναζητήσεων του Google).

Για να μη μείνεις με τις απορίες σου όμως και ταλαιπωρείσαι και επειδή η ξανθιά είναι ψυχούλα, να σου ξεκαθαρίσω ότι:
Πρώτον:
Οι αναρτήσεις που αφορούν τις  γκαντεμιές μου αναφέρονται σ΄ έναν συγκεκριμένο άντρα, στον οποίο έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία και όχι σ΄αυτόν που μου παρέχει τον εβδομαδιαίο οργασμό, τον επιούσιο.
Δεύτερον:
Αγαπητέ λιγούρη αναγνώστη μου, δεν έχω καψούρα τον Mahler (αααα ρε Mahler μουυυ, σφαγή για την πάρτη σου, μωρό μου).
Aφού κατέληξες στο συμπέρασμα ότι του την πέφτω...τράβα μια βόλτα να δεις το blog του.
Γιατί γίνεσαι ρόμπα μωρό μου, με το επιχείρημα ότι αφού τον  λέω Μahler μουυυ στα σχόλια, αυτό σημαίνει ότι τον θέλω κολασμένα.

Καταλαβαίνω όμως.
Το να γελάω με μένα είναι κάτι που δυσκολεύεσαι  να καταλάβεις.
Έχεις πάρει τόσο σοβαρά τον εαυτό σου, που πιστεύεις ότι μπορείς να σώσεις όλο τον κόσμο.
...
Ευχαριστώ, δε θα πάρω.
  
Φιλάκια



ΥΓ. Αααα... και το IQ μου έφτασε το 10, φέτος.
       Να τ΄αφήσω?

Πως να κόψετε την μαλακία

Παραθέτω, από τον πίνακα ελέγχου των στατιστικών του blog μου, το συγκλονιστικό ερώτημα, που ταλανίζει επί γενιές και γενιές τους κατοίκους αυτού του πλανήτη.

"Πως να κοψω την μαλακια"

Mε αυτή τη φράση στο Google, κάποιος από εσάς ανακάλυψε το ιστολόγιό μου.
Και στην ξανθιά, γεννήθηκαν οι κάτωθι απορίες:

Ποιός από εσάς έχει καημό να κόψει τη μαλακία?
...και γιατί?

Σας είπαν ότι θα βγάλει τρίχες η παλάμη σας ...

ή ότι θα τυφλωθείτε?

Χαζούλια μου!!!
Μα καλά...δε βλέπετε τη γράφουσα? (... να θυμηθώ ν΄ απενεργοποιήσω τη δυνατότητα σχολιασμού για την παρούσα ανάρτηση)
Σε όλους σας, δεν αρέσει να....??? **
Σιγά...μην σπρώχνεστε.
Συμφωνούμε λοιπόν.
Εξάλλου υπάρχει κάτι καλύτερο από το να κάνεις έρωτα, παρά μ΄αυτόν που αγαπάς πιο πολύ στον κόσμο?


Κλείνοντας, να θέσω ακόμα ένα ερώτημα. Άντε και με βρήκες ταλαίπωρε φίλε μου, μαλάκα.
Τι κέρδισες είπαμε?
Το μόνο που υπάρχει εδώ μέσα σε αφθονία, είναι οι μαλακίες. Πάλι στα ίδια έπεσες.
Χμμμμ...


Άβυσσος η ψυχή του μαλάκα λοιπόν.

 ..και εγώ σας λατρεύω. Πάω να παίξω μπάλα.
Φιλιάαααα


** Μahler μουυυ, μη γίνεσαι σπαστικός. Δε ρώτησα ποιός την έχει αναγάγει σε υψηλή μορφή τέχνης. Για μια απλή καθημερινή μαλακιούλα μιλάμε.

Όλο απορίες είσαι πια, Νεφέλω μου...

  Πόσο κοστίζει η αποστολή ενός email?

 

Μέρες Μαγιού

Καλό μήνα, ομορφιές μου.
Πρώτη του Μάη, μου είπαν ότι δεν είναι αργία, είναι...
...ανεργία?
χχμμμ...απεργία?
Κάτι τέτοιο. 
Ξανθιά είμαι, ότι θέλω λέω.
Όποιος θέλει  ανάλυση...σε άλλο bloggάκι. 
Δόξα τον Τουτατίς, έχει μπόλικα στη blogόσφαιρα και από ανθρώπους με περισσότερες γνώσεις.
Είπαμε, εγώ μια απλή ξανθιά είμαι.


Σήμερα  λοιπόν, η άνοιξη εδώ οργίαζε.
Τι μελισσούλες, τι πεταλουδίτσες, τι λουλουδάκια...
Και η Νεφέλω ανάμεσα τους, να λιάζεται.

Μαζέψαμε όοολα  τα λουλουδάκια...φτιάξαμε στεφανάκι... φάγαμε το καταπέτασμα...
...κι αφού περάσαμε τέλεια, γυρίσαμε σπίτι μας και κυκλοφορούμε με γιαούρτι στο πρόσωπο.
Επειδή το γαμωαντηλιακό μου, σήμερα  ΑΠΕΡΓΟΥΣΕ.
...ααα ναι, τώρα μου΄ρθε...
Απεργία είναι τελικά σήμερα.
Ναι, ναι. Απεργία
...και τη γιόρτασα έχοντας αυτό το κόκκινο χρώμα στη μούρη σα σουηδέζα. Ξέρετε...αυτό το γουρουνοκοκκινοροζουλί στη μύτη και στα μάγουλα?
Αυτόοο