Το παρακάτω κείμενο το έγραψε ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να είναι αδελφός μου.
Δεν απευθύνεται σε μένα.
Το έχω φυλαγμένο στο ταχυδρομείο μου, εδώ και καιρό.
Μου ζήτησε να το δημοσιεύσω ως δικό μου, όποτε και αν το θελήσω.
Δε θέλω.
Θέλω μόνο να του πω ότι δεν θέλω να τον χάσω.
Αξίζει πολλά."Ακόμα ένα ταξίδι "δι' υπηρεσιακούς λόγους" κι εγώ κλεισμένος σ'ενα δωμάτιο ξενοδοχείου, αγκαλιά με το μικρό αυτό μηχάνημα
... αν είναι ό,τι πιο κοντινό μπορώ να έχω σε σένα....
Αλίμονο, ούτε τηλέφωνο θα σε έπαιρνα ούτε μήνυμα θα έστελνα.
Είναι πολλά τα χρόνια που έπαψα να διεκδικώ αθώα, αγνά και παιδικά το αντικείμενο του πόθου μου, ακόμη κι αν αυτό ήταν όλα όσα έψαχνα.
Κουβαλώ πολλά απωθημένα, μπόλικη περηφάνια, αρκετή εμπειρία για να ξέρω ότι το να είμαι απών, είναι το καλύτερο και για τους δυό μας.
Ίσως γιατί έτσι πονάω λιγότερο...
Ναι, εγώ.
Όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται, ιδιαίτερα όταν απευθύνεται σε κάποιον που σημαίνει τόσα πολλά για μένα...
Ίσως γιατί το να σε χάσω επειδή απλά εξαφανίστηκα, ήσυχα και διακριτικά, σχεδόν όπως εμφανίστηκα στη ζωή σου, να είναι πιο αξιοπρεπές και να αξίζει περισσότερο από τις ώρες που όλα ήταν ένα.
Που όλα ήταν Εσύ και το βλέμμα σου...
Κουβαλώ πολλά απωθημένα, μπόλικη περηφάνια, αρκετή εμπειρία για να ξέρω ότι το να είμαι απών, είναι το καλύτερο και για τους δυό μας.
Ίσως γιατί έτσι πονάω λιγότερο...
Ναι, εγώ.
Όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται, ιδιαίτερα όταν απευθύνεται σε κάποιον που σημαίνει τόσα πολλά για μένα...
Ίσως γιατί το να σε χάσω επειδή απλά εξαφανίστηκα, ήσυχα και διακριτικά, σχεδόν όπως εμφανίστηκα στη ζωή σου, να είναι πιο αξιοπρεπές και να αξίζει περισσότερο από τις ώρες που όλα ήταν ένα.
Που όλα ήταν Εσύ και το βλέμμα σου...
Πονάει κάθε μου κύτταρο να μην σε έχω δίπλα μου, να μπορώ να μυρίζω τον ιδρώτα σου, τα υγρά σου πάνω στο κορμί μου, να μην μπορώ να νοιώθω την αγκαλιά σου και την ανάσα σου, δίπλα από το στόμα μου...
Όμως το να κυνηγήσω κάτι που ενώ είναι δικό μου, δεν μου ανήκει, κάτι που ενώ είναι κομμάτι του εαυτού μου, έχει ξεριζωθεί...
Ποιό το νόημα;
Όμως το να κυνηγήσω κάτι που ενώ είναι δικό μου, δεν μου ανήκει, κάτι που ενώ είναι κομμάτι του εαυτού μου, έχει ξεριζωθεί...
Ποιό το νόημα;
Προσπαθώ να γεμίζω τις μέρες μου, με υποκατάστατα δικά σου.
Με βλέμματα όλο πάθος και καύλα, με την εικόνα σου να με κυριεύει και να θεριεύει την ανάγκη μου να ακούσω τη φωνή σου, για μία έστω φορά
...και μετά να ξεχαστώ στη λήθη του τίποτα, μα ακόμη κι αυτό είναι τόσο ανέφικτο που δεν ξέρω τί με πονάει περισσότερο...
Με βλέμματα όλο πάθος και καύλα, με την εικόνα σου να με κυριεύει και να θεριεύει την ανάγκη μου να ακούσω τη φωνή σου, για μία έστω φορά
...και μετά να ξεχαστώ στη λήθη του τίποτα, μα ακόμη κι αυτό είναι τόσο ανέφικτο που δεν ξέρω τί με πονάει περισσότερο...
Λόγια έρωτα, κορμιά διαθέσιμα, νύχτες γεμάτες ποτά και πεταμένα ρούχα, γύρω από το σαλόνι, πάνω σε πολυθρόνες και καναπέδες
...εικόνες γεμάτες προσδοκίες
...και μετά η σιωπή.
...εικόνες γεμάτες προσδοκίες
...και μετά η σιωπή.
Η μουσική μιλάει για μένα, ενώ ακούω πόσο καύλα ήταν η συνεύρεση...
Η φωτιά λένε σβήνει με φωτιά... "
Απόψε έχεις την πιο μεγάλη αγκαλιά μου.
Έχω την αίσθηση ότι τη χρειάζεσαι περισσότερο από ποτέ.
Μακάρι να ήμουν εκεί.
