Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

"...του νου μου τα σκοτάδια απόψε ντύνομαι..."


Το παρακάτω κείμενο το έγραψε ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να είναι αδελφός μου. 
Δεν απευθύνεται σε  μένα. 
Το έχω φυλαγμένο στο ταχυδρομείο μου, εδώ και καιρό. 
Μου ζήτησε να το δημοσιεύσω ως δικό μου, όποτε και αν το θελήσω. 
Δε θέλω. 
Θέλω μόνο να του πω ότι δεν θέλω να τον χάσω. 
Αξίζει πολλά.



"Ακόμα  ένα ταξίδι "δι' υπηρεσιακούς λόγους" κι εγώ κλεισμένος σ'ενα δωμάτιο ξενοδοχείου, αγκαλιά με το μικρό αυτό μηχάνημα
... αν είναι ό,τι πιο κοντινό μπορώ να έχω σε σένα....
Αλίμονο, ούτε τηλέφωνο θα σε έπαιρνα ούτε μήνυμα θα έστελνα. 

Είναι πολλά τα χρόνια που έπαψα να διεκδικώ αθώα, αγνά και παιδικά το αντικείμενο του πόθου μου, ακόμη κι αν αυτό ήταν όλα όσα έψαχνα.
Κουβαλώ πολλά απωθημένα, μπόλικη περηφάνια, αρκετή εμπειρία για να ξέρω ότι το να είμαι απών, είναι το καλύτερο και για τους δυό μας.
Ίσως γιατί έτσι πονάω λιγότερο...
Ναι, εγώ.
Όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται, ιδιαίτερα όταν απευθύνεται σε κάποιον που σημαίνει τόσα πολλά για μένα...
Ίσως γιατί το να σε χάσω επειδή απλά εξαφανίστηκα, ήσυχα και διακριτικά, σχεδόν όπως εμφανίστηκα στη ζωή σου, να είναι πιο αξιοπρεπές και να αξίζει περισσότερο από τις ώρες που όλα ήταν ένα.
Που όλα ήταν Εσύ και το βλέμμα σου... 

Πονάει κάθε μου κύτταρο να μην σε έχω δίπλα μου, να μπορώ να μυρίζω τον ιδρώτα σου, τα υγρά σου πάνω στο κορμί μου, να μην μπορώ να νοιώθω την αγκαλιά σου και την ανάσα σου, δίπλα από το στόμα μου...
Όμως το να κυνηγήσω κάτι που ενώ είναι δικό μου, δεν μου ανήκει, κάτι που ενώ είναι κομμάτι του εαυτού μου, έχει ξεριζωθεί...
Ποιό το νόημα; 

Προσπαθώ να γεμίζω τις μέρες μου, με υποκατάστατα δικά σου.
Με βλέμματα όλο πάθος και καύλα, με την εικόνα σου να με κυριεύει και να θεριεύει την ανάγκη μου να ακούσω τη φωνή σου, για μία έστω φορά
...και μετά να ξεχαστώ στη λήθη του τίποτα, μα ακόμη κι αυτό είναι τόσο ανέφικτο που δεν ξέρω τί με πονάει περισσότερο... 

Λόγια έρωτα, κορμιά διαθέσιμα, νύχτες γεμάτες ποτά και πεταμένα ρούχα, γύρω από το σαλόνι, πάνω σε πολυθρόνες και καναπέδες
...εικόνες γεμάτες προσδοκίες
...και μετά η σιωπή.
Η μουσική μιλάει για μένα, ενώ ακούω πόσο καύλα ήταν η συνεύρεση...

                                   
             
Η φωτιά λένε σβήνει με φωτιά... "


Απόψε έχεις την πιο μεγάλη αγκαλιά μου. 
Έχω την αίσθηση ότι τη χρειάζεσαι περισσότερο από ποτέ. 
Μακάρι να ήμουν εκεί. 
 
 
 

19 σχόλια:

marco είπε...

Ξημερώνει Κυριακή, μη μου λυπάσαι

http://www.youtube.com/watch?v=2PRgmdNx0eY

δόΧτωρ απαράδεΧτος είπε...

γνήσιος ερωτικός ο φίλος σου.
ευτυχώς υπάρχει ακόμα αυτό το είδος.
δυστυχώς κανείς δεν έχει καταλάβει ότι σύντομα θα εξαφανιστεί και δεν το έχουν βάλει στα προστατευόμενα είδη....

νάσαι καλά

golden είπε...

Θα γίνω λίγο ερειστικός λέγοντας ότι αυτό μόνο αντρικό θα μπορούσε να είναι το κείμενο .
Πολλά φιλιά Νεφέλω μας και καλημέρα , ευχαριστούμε για τα όμορφα κείμενά σου ;)

ασωτος γιος είπε...

ωραιες λεξεις , σταζουν αγαπης αγωνα αγονο

ria είπε...

πολύ ερωτιάρης και ερωτευμένος ο φίλος σου...

το λευκούδιν είπε...

Πανέμορφο!
golden δεν λέω πως δε συμφωνώ αλλά θα έλεγα πως θα μπορούσε να το γράψει και γυναίκα. Ίσως σκέφομαι εγώ έτσι.

ΦΟΥΛΗ είπε...

Ωραίος....
Καλημέρα

takis είπε...

"Που όλα ήταν Εσύ και το βλέμμα σου..."
"Προσπαθώ να γεμίζω τις μέρες μου, με υποκατάστατα δικά σου."

Οι μύθοι καλά κρατούν βλέπω..
περισσότερο και απο τις καλοκαιρινές διακοπές.

Ευτυχώς που υπάρχει η καύλα όμως..
κάτι είναι και αυτό...
(αν είναι πράγματι καύλα...)

nefelokokkugia είπε...

Δε θέλω να απαντήσω στον καθένα σας ξεχωριστά, γιατί θ΄ανοίξουμε μεγάλη συζήτηση.
Σας ευχαριστώ πάντως, όλους όσους διαβάσατε και σχολιάσατε το κείμενο.
Φιλιά και καλό απόγευμα.

Evil Chef είπε...

Αυτους ανθρωπους που τους συναντας;

Πολύ ερωτικο κείμενο (αφου αγγιξε και μενα το παλιόσκυλο να σκεφτείς) με την μοναδική ένσταση ολο αυτό να είναι κατι παραπάνω απο την εξαψη μιας στιγμης...γτ μετα η αναμνηση του ειναι που ποναει ...

σ αγαπω είπε...

Νεφέλη μου τι κανεις?...

κανένα νεο απ την αθηνούλα?..

καλο βραδυ με φιλια..

Ουφ! είπε...

με συγκίνησε.

"Είναι πολλά τα χρόνια που έπαψα να διεκδικώ αθώα, αγνά και παιδικά το αντικείμενο του πόθου μου, ακόμη κι αν αυτό ήταν όλα όσα έψαχνα."

γιατί μας συμβαίνει αυτό;!


ρητορικό το ερώτημα :-)

nefelokokkugia είπε...

@Evil chef
Αυτοί οι άνθρωποι είναι δίπλα σου, ...δίπλα μου
...οι φίλοι μας.
Απλά συνήθως είμαστε πολύ απασχολημένοι με τα "δικά" μας για να τους ακούσουμε.
Δεν ξέρω πόσο καιρό θα κρατήσει αυτό που νιώθει.Ελπίζω όσο καιρό χρειάζεται, για να νιώσει ζωντανός και πάλι.

@Σ΄αγαπώ
Καλώς ήρθες και πάλι κοριτσάρα.
Δεν έχω, δυστυχώς, καμιά επικοινωνία με την Αθηνά. Ελπίζω από Σεπτέμβρη να συμμαζευτούμε πάλι γιατί χαθήκαμε όλοι αυτό το καλοκαίρι.

@Oυφ!
Ήταν συγκινητικό κείμενο, το ξέρω. Ελπίζω να έχει και χαρούμενο τέλος και κάποτε να σας το γράψω.

Φιλιά και καληνύχτες σε όλους.

Stella Fox είπε...

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΡΚΕΤΑ "ΜΕΓΑΛΟΙ"
για να αφεθούμε και να διεκδικήσουμε αυτό που λαχταράει το "ειναι" μας!
Κρίμα που τα παράτησε!
Παντα θα μείνει μ' ένα "αν ειχα κάνει αυτο"..."τι θα γινόταν"....
Δεν ΖΕΙΣ έτσι....
Πανέμορφο κείμενο , γιατί μιλάει η καρδιά.
Καλημέρες

nefelokokkugia είπε...

@Stella Fox
Mα...δε τα παράτησε. Και είναι και σε πολύ καλό δρόμο μάλιστα. Bρήκε ανταπόκριση τελικά. Θα δείξει...
Καλημέρα κοριτσάρα.

Stella Fox είπε...

YES!!!! YES! YES!!!!!!
KEEP GOING MEN!!!!!!

(sorry,αυτην την γεύση αφήνει το "γράμμα" του)

Πολυ χαίρομαι που δεν ισχύει!!!!
yes! YES! YES!....
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ , ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ!

Αμερικλάνος είπε...

Λυπάμαι αλλά δεν με αγγίζουν κάτι τέτοια, πιο πολύ με αγγίζει το ποντίκι μου χαχαχαχαχα

Hitori Tana είπε...

Τον θέλω, τον θέλω, τον θέλω! Αν βρε νεφέλω τον δίνεις? Πες του καμιά καλή κουβέντα.

nefelokokkugia είπε...

@Stella Fox
Ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου.
Θα του μεταβιβάσω τις ευχές σου.

@Αμερικλανάκι
...και που σε αγγίζει? Το πολύ πολύ να κερδίσει καμιά ένεση ευθανασίας.
Δεν είσαι άνθρωπος μ΄ευαισθησίες εσύ.
Πφφφφ, αμερικλάνος είσαι.

@Hitori Tana
Θα τον φάτε εδώ ή να τον τυλίξω για το σπίτι?
Ντοντ γουόρι, ντίαρ. Τα καλύτερα θα πω...
Εσύ, στείλε mail με φώτο και βιογραφικό προς το γραφείο επιλογής προσωπικού.
Tη διεύθυνση θα την βρείτε στο προφίλ μου.