Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Λευτεριά στα Ζωνιανά.


Φίλες.
Τσιγαριλίκια.
Γέλια μέχρι δακρύων γι΄ανούσια πράγματα.
Σπα.

-"Θες να μου γλύψεις το πληκτρολόγιο?"
-"Αν μου κάνεις δώρο ένα μουνί για το σαλόνι"

Γκομενοσυζητήσεις.
...και φαγητό, πολύ φαγητό.

Έχω πρόσκληση να  το επαναλάβουμε αυτή τη βδομάδα....αλλά είμαι και μάνα εγώ. Αχ....
Σε καμιά δεκαπενταριά χρόνια που θα τα στείλω φαντάρους όμως....

Aχ, πόσο μου ΄χει λείψει η χαλαρότητα και η ανεμελιά.

Φιλιά και καλημέρες λατρεμένοι.

4 σχόλια:

Ephemeron είπε...

"Σε καμιά δεκαπενταριά χρόνια που θα τα στείλω φαντάρους όμως...."
χα-χα-χα!
τελευταια αυτο το ακουω, το ιδιο αλλα με διαφορετικο τροπο, απο πολλες μητερες...
Κατι γινεται, κατι σιγοβραζει...
Καλο Σαββατοκυριακο!

ΜaRioNaSTRo είπε...

Αυτό το επόμενο με τις φίλες σου, το μεθεπόμενο σαββατοκύριακο παίρνεις τρένο και μου έρχεσαι! ...
φιλάκια!

nefelokokkugia είπε...

@Εphemeron
Τι να κάνω η δόλια? Να είμαι μάνα ή γυναίκα? Γιατί, πίστεψέ με...και τα δύο στην Ελλάδα δεν παίζει να είναι κάποια. Δύσκολα.
Καλημέρα
@marionastro
Ωραία θα ήταν, αλλά...
Φιλάκια και καλημέρες

γνωστος αγνωστος είπε...

τι εγινε εσυ τωρα?
ε?
ε?
τι εχουμε εδω??
μην κοιτας το μετα και το πρεπει....
μια χαρα περνατε απο τι καταλαβαινω..