Τρίτη, 11 Ιανουαρίου 2011

φτου...ξελευθερία

"...Θα κατεβάσω απ' το ταβάνι σου τα αστέρια
κι όλο τον κόσμο σου θ' αφήσω χτυπημένο
ξέρω στα λόγια μου ακονίζονται μαχαίρια..."

"...Δεν ξέρω ποιόν παλεύω να νικήσω
φτάνω στην πόρτα και ζυγίζω την ζωή μου..."



Τρία χρόνια συζητήσεις.
Ψέματα.
Τρία χρόνια μονόλογος. Δικός μου. Και εσύ καθισμένος απεναντί μου, με κοιτάζεις. Όπως πάντα. Απλά με κοιτάς.
Δεν έχεις άποψη. Σε βολεύει η δικιά μου.
Δεν τσακώνεσαι. Το κάνω εγώ και για τους δυό μας.
Δεν θες να φύγεις, το δήλωσες. Δε θες να  σε κατηγορήσουν. Ας το πάρω κι αυτό πάνω μου. 


  "....σαν βυθισμένες άγκυρες επάνω στο κορμί μου..."

10 σχόλια:

Γαμάει και Δέρνει είπε...

Πάρτο πάνω σου και κάνε το καλύτερο για σενα κοπελιά. Γίνε καλή μαζί σου κι ας φανείς κακή στους άλλους. Μεγάλα παιδιά είναι. Θα το ξεπεράσουν!

nefelokokkugia είπε...

Καλημέρα. Ότι μπορώ κάνω.
Ουφφφ πια, βαρέθηκα το αυτομαστίγωμα καθημερινά.

Emperor είπε...

Δύσκολη περίπτωση. Κι'ακόμα πιο δύσκολο να ζεις σα να μην υπάρχει. Οπότε ζεις απλά περιφρονώντας. Φτάνει να σιγουρευτείς πως δεν θα γυρίσει εις βάρος σου και να χάσεις ότι σ'ανήκει. Καλημέρα? Ελπίζω. Και εύχομαι. Φιλιά...

nefelokokkugia είπε...

Απίστευτα δύσκολο. Όποιος δεν το έχει ζήσει, δεν μπορεί να το καταλάβει. Και ο χειρότερο είναι η άρνηση του άλλου να συνεργαστεί.
Παρόλα αυτά κάθε μέρα πρέπει να είναι καλή μέρα. Αλλιώς το έχω χάσει το παιχνίδι. Φιλιά.

Emperor είπε...

Κάποιες φορές ο μόνος τρόπος να συνεργαστεί κάποιος είναι με το να καταλάβει πως δεν είναι αναγκαίος, ούτε καν χρήσιμος. Για τίποτα. Και πλήρως αντικαταστάσιμος. Τότε κλονίζεται η σιγουριά που έχει. Δε λέω πως πάντα δουλεύει. Αλλά κάποτε ναι.

nefelokokkugia είπε...

Αυτό το "ουδείς αναντικατάστατος" το δοκίμασα.χιχιχι
Δεν συγκινήθηκε. Σιγά μην χαλάσει τη βολεψή του.

Emperor είπε...

Τότε είσαι πολύ τυχερή. Απλά ζήσε. Και πες πως έχεις ακόμα ένα κατοικίδιο. Ναι? :-)

nefelokokkugia είπε...

Εγώ γιατί δε νιώθω τυχερή? Απλά καταλήγω με ενοχές. Ουφφφφ

Emperor είπε...

Είσαι ψυχούλα, γι'αυτό. Εκτός αυτού, πάντα έτσι είναι στην αρχή. Μετά συνηθίζεις στις ενοχές. Ότι κι'αν κάνεις. Πάρε παράδειγμα τους πολιτικούς. Σίγουρα δεν έχει καλύτερο πράγμα απ'το να είσαι νόμιμος με ήσυχη τη συνείδησή σου. Αν όμως για κάποιους λόγους δε μπορείς ή δεν τολμάς να κάνεις το επόμενο σωστό μεγάλο βήμα κάνεις μικρά πηδηματάκια. Αλλά εμένα μη μ'ακούς, έτσι? :-)

nefelokokkugia είπε...

:-)