Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

Τι νούμερο έχει το 100, είπαμε?



 Σσσσσ....
....τώρα που δεν μας βλέπει κανείς...

Δέχομαι απειλές. 
Ακούτε αγαπημένοι μου αναγνώστες?
Με εκβιάζουν, ώστε να πάψω να είμαι ξανθιά. 
Αλίμονο.

Ότι και αν σας πουν για μένα λοιπόν, μη το πιστέψετε. 
Γι΄αυτό έγραψα σήμερα αυτή την ανάρτηση, μπας και προλάβω και σώσω τούτο ΄δω το "blonde blog".
Νταξξξ?


Είναι σοβαρά τα πράγματα...
Δε μπορώ να γράψω άλλα τώρα. Με παρακολουθούν. 
Σσσσσ...
...θα επανέλθω...


Σας φιλώ γλυκά, 
Η ξανθιά



Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011

Τα βιβλία στην πυρά. Τώρααα...



...ούρλιαξε η ξανθιά και κατάπιε δυο τρία lexotanil, μπας και συνέλθει από αυτά που άκουγε.







"Όλη η καύλα είναι στο πάρε δώσε, μωρό μου.
Αλλιώς δεν ειναι έρωτας, είναι μαλακίες του Márquez. Και εσύ δεν έχεις ποσοστά από τα κέρδη των βιβλίων των άλλων".


...φιλοσόφησε γι΄ακόμα μια φορά η ξανθιά και άστραψε ένα χαστούκι στον αγαπημένο φίλο της.





...κάποιος άλλος με αντιρρήσεις?



Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

Στα σύννεφα...






Σας έχω πει ποτέ, πόσο λατρεύω τ΄αεροπλάνα? 
Τα λατρεύω λέμεεεεε.

Όχι, δεν ήμουν πάντα έτσι. 
Κάποτε τα φοβόμουν πάρα πολύ. 
Μέχρι που σ΄ ένα ταξίδι με τον φίλο μου τον Δ. άκουσα ένα ξεγυρισμένο μπινελίκι για το πόσο ανώριμο είναι να φοβάμαι το πιο ασφαλές μέσο μεταφοράς. 
Σαν να έφαγα χαστούκι λοιπόν, από τότε δεν με ενοχλούν καθόλου.

Ένα πρόβλημα μόνο έχω (...χμ...βασικά οι άλλοι το έχουν, όχι εγώ). 
Συνήθως αποκοιμιέμαι στον ώμο του διπλανού. 
Κάντε εικόνα.... 
Η ξανθιά μ΄ανοιχτό στόμα να ροχαλίζει σε ξένη αγκαλιά?
Αυτό....

Όταν τις σπάνιες φορές πια, με πιάνει φόβος μη τυχόν και πέσει τ΄αεροπλάνο λειτουργώ ορθολογιστικά...
Άντε και πέφτει. 
Αφού υπάρχει αυτό το πουπουλένιο στρώμα με τα σύννεφα από κάτω...
τι μπορεί να γίνει? 
Το πολύ πολύ να γελάμε κάνοντας τραμπολίνο για ώρες. 

...και λατρεύω το τραμπολίνο.

Αυτά είχα να πω. 
Σας φιλώ.




Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011

Πως πέρασα στις διακοπές μου, ΙΙ



Μ΄αυτά και μ΄αυτά πέρασε και το καλοκαίρι
...και είχε από όλα, αγάπες μου.


'Ενα σας λέω...
Ταξίδια, πέρα δώθε,
τα ξύδια
...πάλι πέρα δώθε.

Νταξ, δεν εχω παράπονο η ξανθιά.


Έχετε χάρη όμως, που με δεσμεύει ένας άτυπος κώδικας δεοντολογίας και δε μπορώ να τ΄ανοίξω το ρημάδι, γιατί θα μου το κλείσει ο Γκούγκλης το μαγαζί.




Αλλά μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό βρε κουτά
...τσ...τσ...
Μην τα παίρνετε όλα τοις μετρητοίς.

Το κλίμα του βίντεο πάντως, αποδίδει καλύτερα από χίλιες λέξεις, αυτά που έζησα την προηγούμενη εβδομάδα, κυρίως σε επαγγελματικό επίπεδο. 

...νταξ, είμαι ξανθιά, αλλά πόσο σουρεαλισμό ν΄αντέξω η δόλια?


Και ο χειμώνας έρχεται...



Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

Αμέρικα, Αμέρικα



Το γλυκό μου Αμερικλανάκι με αποθέωσε
...καλά, νταξξξ
...δεν είναι ο πρώτος, αλλά εξακολουθεί να με συγκινεί, την ξανθιά. 
Μια αποθέωση τη βδομάδα είναι ότι πρέπει για τη ματαιοδοξία μου.




       Οπότε, κάνε κλικ

       ...έλα

       ...έλα, κάνε κλικ 





   


Θα λείψω  κάμποσες μέρες
....όποτε εσείς ξέρετε. 
Κάντε τα όλα πουτ@@@ εδώ μέσα.

Σμουτς στα μούτρα




Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011

Θέλω να μου μιλήσεις






Θέλω να μου μιλήσεις Για 'κείνη τη μάντρα του μικρού μας σχολειού Θέλω να μου μιλήσεις Για τον πετροπόλεμο στην κάτω γειτονιά Τ' όνομά σου είχα γράψει ανορθόγραφα Σε τοίχο ολόλευκο στον Άγιο Τίτο Τ' όνομά σου είχα γράψει ανορθόγραφα Σε τοίχο ολόλευκο στον Άγιο Τίτο Κι έφαγα της χρονιάς μου τότε Όχι για τα λάθη, μα για την αγάπη μου Δεν είναι ο δάσκαλος που μας χωρίζει πια Είναι που στην πορεία μας δεν έχει διάλειμμα για να βρεθούμε Τ' όνομά σου είχα γράψει ανορθόγραφα Σε τοίχο ολόλευκο στον Άγιο Τίτο Τ' όνομά σου είχα γράψει ανορθόγραφα Σε τοίχο ολόλευκο στον Άγιο Τίτο


...τα βράδια που ξυπνάει το φοβισμένο δεκάχρονο μέσα μου και ακούει μουσική....




Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΑΟΚ ΡΕΕΕΕΕ

 




 

Συζητάνε δύο αρχαίοι έλληνες:

-Μα τους 11 θεούς του Ολύμπου.... 
 
-Ρε συ, 12 είναι... 

-Πφφφφ...ποιός τον γαμάει τον Άρη...?








Ασπρόμαυρα φιλιά και καληνύχτες, αγάπες μου