Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Τα ληγμένα στην κυρία


Σας έλειψα, το γνωρίζω.
Θα΄πρεπε να γράφω πιο συχνά βλακείες. 
Το ξέρω
Θα μου το συγχωρέσετε γιατί με λατρεύετε
...επίσης, το ξέρω.
Νταξ...μη βιαστείτε να με χαρακτηρίσετε "ξερόλα". 
Δεν είμαι. 
Κάποτε, παλιά, πίστευα ότι τα ξέρω όλα...μέχρι που έχασα σε  μια διαμάχη με τον εαυτό μου.


Μου λείπει λοιπόν ο καιρός, που ως σωστή ξανθιά, το μόνο που μ΄απασχολούσε ήταν αν κουνιούνται οι βάρκες στο λιμάνι
...πόσο γρήγορα μεγαλώνουν τα τεκνάκια και γίνονται άντρες
...αν ο Τρύφωνας, έχει ανακαλύψει ντεκαπάζ που δεν καίει τα εγκεφαλικά κύτταρα και γιατί η l'oreal, που αξίζει μόνο σε μένα,  κυκλοφορεί σε τέτοιες ποσότητες στα μαγαζιά? 
Έχουμε κρίση, μου είπαν. Να θυμηθώ να τους στείλω ένα email να με συγχωρήσουν που δεν τ΄αγοράζω όλα. 
Δεν βγαίνω μάναμ΄


Τέσπα, στο θέμα μας...
Αυτές τις μέρες, κλείνω ένα χρόνο ως blogger. 
Άνοιξα λογαριασμό για να μπορώ να σχολιάζω blog που διάβαζα. Κάποια απ΄αυτά, ακόμα και χρόνια. Ξεκίνησα να γράφω κατόπιν προτροπής του Constantine.
Μια παραμονή πρωτοχρονιάς, με ένα χωρισμό πολύ πρόσφατο, απογοητευμένη από πολλά. 
Δεν έλυσα τα προβληματά μου μέσω του blog, αλλά βρήκα ανθρώπους που τα άκουσαν και τα κατανόησαν. 
Απενοχοποίησα το ξανθό μου μυαλουδάκι και μέρα με τη μέρα κέρδισα την αγάπη. 
Την αγάπη για τη Νεφέλω. Που μου την στερούσα τόσα πολλά χρόνια...
Γνώρισα και θέλω να γνωρίσω ακόμα, πολλούς από εσάς που αντέχετε και διαβάζετε αυτά που γράφω. 
Έβαλα στο τριπάκι του blogging και άλλες ξανθιές, μη τυχόν και χαθεί το είδος από τη blogόσφαιρα και χάσει η Βενετιά, βελόνι (πάντα αναρρωτιόμουν αν αυτή η Βενετιά είναι ομοιοπαθής ξανθιά. Χάνω συνέχεια τα στριγκάκια μου, γμτ)
Τέσπα...
Συνεχίζοντας, στον απολογισμό της blogοχρονιάς, γνωρίζω ότι από το καλοκαίρι και μετά, διάφορα γεγονότα με έκαναν να σας παραμελήσω. Είτε με το να μην επισκέπτομαι συχνά τα blog σας, είτε με το να μην αφήνω σχόλια, είτε με το να αναρτώ τις μαλακιούλες μου, πολύ πιο αραιά.

Νταξ...τελειώνω...




Αυτό ήταν. Πάω να κοιμηθώ, γιατί άμα γίνομαι μελό χαλιέμαι. Χαλάει το μακιγιάζ δηλαδή και κάθε σωστή ξανθιά οφείλει να το προστατεύσει με τη δύναμη που της δίνει το photoshop. 

Σας φιλώ γλυκά και σας ευχαριστώ που είστε δίπλα μου. Κυριολεκτικά...



Note to myself: Έλα....κόψε το κλαψομούνισμα, γιατί σε κόβω ένα βήμα από τα σκληρά.

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Οι φίλοι μου...


είναι παιδιά μπουμπούκια...
          


Ανίατη περίπτωση, πρώτη:
Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε η Μπάμπω αποφάσισε να κατρακυλήσει στο βούρκο...
Να ξεφτιλιστεί... 
...καλή ώρα σα μια φίλη της
...γκουχ...γκουχ...
Νταξ, είναι κι αυτή μια ξανθιά, οπότε δείξτε κατανόηση.

Ή αλλιώς....
Μπορείτε να περάσετε από το blog της και να τα κάνετε και εκεί όλα πουτ@@να.



Δείξτε της αγάπες μου, πόσο σκληρός είναι ο κόσμος του blogging. 



Ανίατη περίπτωση, δεύτερη:
Ένας άλλος φίλος, ο Marco, γνωστό μπουμπούκι ήδη στον κόσμο του blogging, αποφάσισε να κάνει εκπομπή απόψε στο ραδιόφωνο. 

Νταξ...του ΄ταξα παστουρμαδόπιτα. 
Του΄ταξα πορτοκαλόπιτα. 
Του΄ταξα πενήντα ευρά,  αν δε  το κάνει.          
Μέχρι και στην Παναγιά τον έταξα, αλλά μάταια. 
Θα κάνει εκπομπή, λέει. 

Στις 23:00, λοιπόν τον ακούτε εδώ:
http://marcoradio.listen2myradio.com/

Αντιλαμβάνεστε ότι επιβάλεται να τον βρίσετε από το chat/shoutbox του σταθμού του. 
Να μάθει που μας κλείνει μέσα σαββατιάτικα...
....πφφφφφ






Είναι τρελλοί αυτοί οι φίλοι μου....???