Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Εξομολόγηση μιας ξανθιάς


Επιστροφή στο σπίτι.  Το πρώτο μας σαββατοκύριακο για μπάνιο, φέτος.
Κοιτάω τις φωτογραφίες μας. Τις ταξινομώ.
Φτάνω σ΄αυτή και τη χαζεύω.

Θυμήθηκα  που αναρωτιόμουν σε παλαιότερη ανάρτηση,  πως πάνε με κάποιον που του ρίχνουν μια δεκαετία.

Την απορία μου την έλυσα βέβαια, αλλά ανακάλυψα στα γεράματα, ότι έχω θέμα με τα πατουσάκια μου.
Τρελαίνομαι ν΄ασχολούνται μαζί τους.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ...

Αχ ρε φιλενάδα, γιατί δε μου είπες ότι  τα μικρά μπορούν να σε μάθουν τόσα πολλά καινούργια πράγματα?

Καλύτερα ν΄αφήσω την ταξινόμηση γι΄άλλη μέρα.
Φοβάμαι τι άλλο μπορεί να μου΄ρθει στο μυαλό από κάποια άσχετη φωτογραφία... 

Πολλά πολλά φιλιά και να έχετε όλοι μια τέλεια εβδομάδα.


ΥΓ  Τι άλλο θες Αμερικλανάκι για να πειστείς ότι είμαι υπερβολική και μελοδραματική χαζογκόμενα?

----------------
Update (της ώραςςςςς)
...και η Hitori Tana συνεχίζει να μου ρίχνει κατάρες...

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

Όταν η ξανθιά κοιμάται και ονειρεύεται...


Ουφφφφ...
Σε είδα πάλι στον ύπνο μου. Δεύτερη φορά σε ένα μήνα.
Δε το είχα πάθει στον ένα χρόνο περίπου που σε γνωρίζω και το έπαθα δύο φορές απανωτές?
Δεν είναι καλό. Καθόλου καλό.



 Ουφφφ...
Θα ΄θελα  να ικανοποιήσω τη ματαιοδοξία σου και να σου το γράψω, αλλά δεν ειμαι ξανθή φοιτητριούλα, οπότε... τζάμπα θα σε ταράξω και θα σε βάλω στον κόπο ν΄απαντάς σε email.
Περνάς "ντεκαυλέ" φάση.  Η οποία, μάλλον μόνο για μένα ισχύει. 


Ουφφφ...
Με  τσάκισε αυτό το όνειρο. Τώρα που αποφάσισα ότι δεν πρέπει να σε ενοχλήσω ξανά.
Καμιά φορά πιστεύω πως έχω απόλυτο έλεγχο πάνω στα αισθήματά μου και στη ζωή μου.
Τότε η εκδίκηση του μυαλού της ξανθιάς έρχεται μέσω του ύπνου.
Χαλαρώνουν οι άμυνες και βγαίνουν, αυτά που θάβει όλη μέρα, στην επιφάνεια.
Μάλλον παραέγινα ξανθιά ...


Ουφφφφ...
Κι άλλη κλαψομούνικη ανάρτηση μαρή Νεφέλω, θ΄αναρωτηθείτε?
Δε ξανακοιμάμαι μεσημέρι, το υπόσχομαι.
Αλλά νύσταζα πολύ...



Ουφφφ...
"Θα ζήσω τελικά"

Πφφφ....
Αυτή η φράση με έχει καταστρέψει πλάκα πλάκα.


Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

Στο γιαπί αδελφές μου, στο γιαπί...


Βρε Αμερικλανάκι, δε σου είπα ότι  δεν έχω διάθεση για αναρτήσεις?
Μας την λες τώρα επειδή εσύ έχεις τρελλή έμπνευση χάρη στους κινέζους?
Τους οποίους, παρεμπιπτόντως, εκμεταλλεύεσαι για ένα κομμάτι tofu (ούτε καν φέτα) ενώ εσύ αποκομίζεις τεράστια κέρδη από τις διαφημίσεις στο blog σου?
Τέλος πάντων Αμερικλανάκι, εγώ έστρωσα τις κάργιες και τώρα είμαι χαλαρή. Όταν λοιπόν είμαι χαλαρή δεν μπορώ να γράψω. Θα αφήνω μόνο σχόλια.
Νταξξξ?

Περίμενε....
Έχω και άλλες ερωτήσεις.

Σήμερα, συναντήθηκα με τον πρώην άντρα μου για να λύσουμε κάποια οικονομικά ζητηματάκια.
Επιστρέφοντας σπίτι λοιπόν, σκεφτόμουν (το παθαίνω καμιά φορά) και προβληματιζόμουν (αμέεεε και από αυτό έπαθα)

Πως φτάσαμε από αυτό το είδος άντρα...



...σ΄αυτό...?




Φταίνε:

Αααα.  Κάτι βακτήρια που ξέφυγαν από τα πειράματα που έκανε ο Αμερικλάνος στα γουρούνια?
Βου.    Κάτι βακτήρια που ξέφυγαν από τα πειράματα που έκανε ο Αμερικλάνος στους κινέζους? 
Γάμα(τα). Η μάνα του ΓΑΠ  που  συνδύασε L.S.D., S.T.D., Α.S.D., D.M.T., D.E.T., αμφεταμίνες και βαρβιτουρικά, για να πείσει τον μπαμπά του ότι όντως έχει πονοκέφαλο και να μην του κάτσει? (Έτσι για την ιστορία. Δεν έπιασε το κόλπο)
Δου. Η άνοδος των spreads? (και όποιος έχεις την καλοσύνη, ας μου εξηγήσει επιτέλους τι σκατά σημαίνει αυτό)
Εεεε. Ο Osama Bin Laden? (άσχετος, αλλά συνήθισε ο δόλιος να του καταλογίζουμε ευθύνες για όλα)
 
 
Φιλιά και καληνύχτες .
Πάω να ξεραθώ. Εμείς δουλεύουμε κύριε Αμερικλάνε αύριο.
Την αδικία μου μέσα...


Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

Κόκκινο





Ήθελα πολύ να κάνω μια "σοβαρή" ανάρτηση, αλλά τα νύχια μου δεν έχουν στεγνώσει ακόμα.
Μη ρωτήσει κανείς "τι χρώμα?"
...ή είμαι ξανθιά ή δεν είμαι?

Πάρτε κομματάκι θεικό, να πορευτείτε  με χαμόγελα το Σ/κ.
Καλημέρες και πολλά φιλιά λατρείες.



Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Μην ενοχλείτε. Η ξανθιά απεργεί.





Είχα ετοιμάσει μια υπέροχη κλαψομούνικη ανάρτηση για απόψε.
Όσο έγραφα όμως, άκουγα και την εκπομπή του Μάγειρα.
Τι καταστροφή...
Άρχισα να χαμογελάω η ξανθιά...
Όλο και περισσότερο...
Delete σε όλα λοιπόν.

....εγώ είμαι εκτός, δηλωμένος τρελός,
η ζωή μου κανενός...


ΥΓ Θέλω να βάλω το μυαλό μου σε απεργία mode για όλα σήμερα.
      Ελπίζω να τα καταφέρω.

      Φιλιά και καληνύχτες αγάπες μου


Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

Μια λεύγα...


...δυο λεύγες

...τράβα κουπί

...φτάνουμε


Σήμερα θέλω να μιλήσω για μένα.
Οκ...ξέρω ότι ειμαι κακομαθημένο και δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά θα μ΄ανεχτείτε, n'est pas?

Κάτι φίλες λοιπόν, ξανθιές κι αυτές, μου είπαν ότι επιβάλεται μεταξύ άλλων, να διατυμπανίζω ότι πλήτω.
Προσθέτει έναν ενδιαφέροντα κοσμοπολίτικο αέρα στο προφίλ μου, λένε.
Όπως και το διάβασμα περιοδικών.

Ουφφφφ...πλήτω συχνά τελευταία...
...οπότε καμιά φορά διαβάζω.

Αυτό το περιοδικό πάντως με συμβούλευσαν να τ΄αποφύγω, γιατί  κινδυνεύω να ανεβάσω το πολιτικό IQ μου και δε θα με κάνουν παρέα.
Αλλά εγώ εκεί.
Μ΄αρέσει η αίσθηση του χαρτιού, βρε κουτά.  Μη φανταστείτε τίποτ΄άλλο.

Ντάξ...τι περιμένατε από την ξανθιά?



Για κάντε κλικκκκ  εδώ λοιπόν ή πάνω στο εξώφυλλο και ρίξτε μια ματιά.
Ακούγεται ότι έχει ενδιαφέρον.

Εγώ πάλι, ιδέα δεν έχω.
Είπαμε
...μια απλή ξανθιά είμαι.

Φιλιά και καλημέρες, λατρεμένα μου


ΥΓ. Δεν έχει ζώδια στο περιοδικό Ηitori Tana μου. Δε θα μάθεις πότε θα παντρευτείς.



Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

ΘΕΛΩ

Να μεγαλώνω και...

Να είμαι πολύ όμορφη.
Να δείχνω 5 χρόνια νεότερη για κάθε δύο που περνάνε.
Να τρώω διπλό πιτόγυρο συνοδεία παστουρμαδόπιτας, για πρωινό.
Για τη λιγούρα δύο μπάλες παγωτό παρφέ κρέμα, Δωδώνη και δύο σοκολάτα πορτοκάλι.
Τα περιττά κιλά να πηγαίνουν στο στήθος και μόνο.





Να ξέρω να μιλάω και να γράφω σωστά ελληνικά.
Στην απονομή των βραβείων Nobel, θα φορέσω κόκκινη τουαλέτα.





Να έχω λεφτά και να μη ζητάω από τη μαμά μου. 
Στο τέλος του μήνα να περισσεύει ο μισός μισθός μου και να προβληματίζομαι που θα τον ξοδέψω γιατί θα τα έχω όλα.




Να μ΄αγαπάνε τα παιδιά μου και να μ΄ακούνε όποτε τους μιλάω.
Στην ερώτηση ποιός έφαγε τη σοκολάτα της μαμάς, ν΄ απαντούν.
"Εγώ" ή "εγώ".
Ποτέ,  "αυτός" ή "αυτή" (συνοδεία δακτύλου και κουκούλας)
Να καθαρίζουν το δωμάτιό τους και να με βοηθάνε σ΄ όλες τις δουλειές του σπιτιού.




Να ταξιδέψω σ΄όλο τον κόσμο και να προλάβω να δω την Περσέπολη και το Isfahan, πριν μπουν τα αμερικλανάκια και τα κάνουν ρημαδιό.


 


Οι άντρες που θα γνωρίζω να είναι πανέμορφοι και πανέξυπνοι. Να με λατρεύουν και να μη φοβούνται να το παραδεχτούν.

Μπα...βλακείες. 
Τώρα που το ξανασκέφτομαι. 
Θέλω αυτό που έζησα χτες. 
Δίπλα στη θάλασσα...


"Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία
Ξέχνα όλα τα στερεότυπα σου, καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα"







Φιλιά και καλή εβδομάδα, γλυκά μου


Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Σε έχω κάνει θεό


...Μahler μουυυ

Γιατί μόνο το Αμερικλανάκι  δηλαδή έχει δικαίωμα να μοιράζει απευθύνσεις?
Ή μήπως έχει δικαίωμα ο Ασκαρδαμυκτί να βγάζει φωτογραφίες αγανακτισμένων πολιτών  και να κρίνει τον τρόπο που διαμαρτύρονται στην πλατεία Συντάγματος?
Εγώ από τούδε και στο εξής, θα μοιράζω αφιερώσεις.
Ουφ πια...

Στον άντρα που με εμπνέει λοιπόν και μου έμαθε την πχιοτική μουσική.



Κλασικό κομμάτι τώρα και σε όπερα.

Αφιερωμένο, ατελείωτε Mahler μουυυυ