Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Φρέσκοοοο. Της ώρας...




Τι τύχη!!! Τι χαρά!!!
Το Αμερικλανάκι με τίμησε με ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ 
Μη ρωτάτε...
Δεν ξέρω τι είναι αυτό.
Είναι μάλλον Connecticutιανά ελληνικά.

Είναι βέβαια όλα ΨΕΜΑΤΑ. Ειδικά όσα λέει για τις μαγειρικές μου ικανότητες.
Ο παλιοζηλιάρης.
Θυμάστε...
Έχει ένα απωθημένο μετά το διαγωνισμό της Coulas.
Ο θεός και η ψυχή του...

Κακές συνήθειες




 

Από παιδί θυμάμαι προσπαθώ
να κλέψω το γλυκό μέσα απ' το βάζο
με ξύλινα σπαθιά να πολεμώ
και μια ζωή στα πόδια να το βάζω


 Λίγο τα ζόρια, λίγο η παράνοια της μέρας... 

Μα ό,τι μας δένει στα παλιά
είναι οι κακές συνήθειες
το νιώθω τώρα καθαρά
πως είναι αργά γι' αλήθειες
 

Ησυχάζει το σπίτι. 
Φτιάχνω τσάι.
Σκέφτομαι...
...πως θα γίνει να μη σκέφτομαι.

Όλη μου η ζωή συνένοχη και πώς γουστάρω
τα πιο μεγάλα ψέματα στα πιο αθώα βλέμματα
όλη μου η ζωή συνένοχη και πώς γουστάρω
κάτι απογέματα με καφέ και τσιγάρο


Φοράω τ΄ακουστικά μου και  χάνομαι. 
Το πρωινά στη δουλειά και ξανά, σχεδόν κάθε βράδυ. 

Από παιδί θυμάμαι προσπαθώ
στα λάθη μου φτηνά να τη γλιτώσω
μου μάθαν να φοβάμαι ό,τι αγαπώ
και μια ζωή να φεύγω πριν να δώσω
 

Μετρώντας και απόψε, τις δικές μου κακές συνήθειες. 


Αυτή την ώρα, που με νιώθω πάλι σα φοβισμένο δεκάχρονο.
....και ο Μίλτος, η καλύτερη συντροφιά. 
Ανάβω τσιγάρο. 
Τ΄ακούω δυνατά.





Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Τι ώρα κλείνουν τα email?




Το θυμάστε, το θυμάστε. Δεν ξεχνιούνται τέτοια ξεφτιλίκια.

Τότε που με ξύπνησαν το πρωί, τα παιδιά μου και μου είπαν:
"Μαμά...πήγε 9:30, αργήσαμε στο σχολείο" (το χειρότερο ήταν που στενοχωρήθηκαν γι΄αυτόοοο. Ξενέρωταααααααααα. Τίποτα δεν πήραν από τη μανούλα.)

Ότι έγινε έγινε,  αλλά ένα απωθημένο μου ΄μεινε,  γμτ.

Σήμερα λοιπόν, επέστρεψα στα εργασιακά μου καθήκοντα. Τι χαρά, τι χαρά!!!!!


Εκεί λοιπόν, που δούλευα σκληρά και είχα ήδη σπάσει ένα νύχι, το ξαναθυμήθηκα το περιστατικό.
Αν με διάβαζε, θα μπορούσε να σας επιβεβαιώσει ότι εν ώρα εργασίας έχω ιδιαίτερη έμπνευση για γράψιμο. Και όσο πιό πολύ δουλειά, τόσο μεγαλύτερη η ανάγκη μου να γράψω κάτι άσχετο.
Είναι κάτι σαν ένστικτο αυτοσυντήρησης
...για ν΄αποφεύγω τις κακοτοπιές (όπου, κακοτοπιές = Κάργιες. Θέμα μιας επόμενης ανάρτησης).

Ένιωσα λοιπόν που λέτε, την ανάγκη να του μεταφέρω ερωτικά vibes.
Έψαξα  να βρω κανα πολύ πχιοτικό τραγουδάκι στο γιουτουμπέ (το έχει προφέρει έτσι μια συνάδελφος και με έριξε στα πατώματα, γελώντας. Ναι, είμαι πολύ διακριτική ώρες ώρες)  ...και έπεσα πάνω σ΄αυτό.

  
                                               

Αφιερωμένοοοο λοιπόν στον όμορφο.

Σκέφτομαι να του το στείλω με mail, ώστε να του εκφράσω τον έρωτά μου.
Τρέχω να προλάβω τα email ανοιχτά.
Φιλιάααα


ΥΓ Δεν είναι θεά η τύπισσα...?



Θέλεις τραλαλά, θέλεις τραλαλό?


 




Μαθήματα πχιοτικής μουσικής από τη Νεφελοκοκκυγία*?
Mais oui.
Το είδατε κι αυτό.


Γιατί μ΄αρέσω πολύ, όταν είμαι στα κέφια μου.
Με λατρεύω τη ρουφιάνα. 
Γίνομαι αλτρουίστρια. 
Έτσι αποφάσισα και σήμερα να σας παιδέψω μουσικά.
Το καλύτερο μου, είναι όταν δε χρειάζομαι αφορμή για να έχω κέφια...
...μπορεί να χρειάζομαι ψυχίατρο αλλά....


*Για να μη λέτε ότι, μόνο ο Mahler έχει κλασική μουσική παιδεία.





Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Αν δεν ακούσω μια μαλακία την ημέρα...


Κάποιες μέρες, υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ.




Κάποιες άλλες μέρες, αυτό το φως είναι απλά ένας μαλάκας με φακό
....κουβαλώντας σκατά, που πρέπει να αντιμετωπίσω.





      Θεούλη  μου... 
  ... τέτοια μέρα....
  ... δε με βοηθάς και εσύ, να πιστέψω στην αξία της συγχώρεσης....  
  ... δε με βοηθάς καθόλου...








Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

Τι περιμένω από την Ανάσταση....


...να γίνει ένα θαύμα. 

 

Στην επόμενη ζωή μου, θέλω να ζήσω ανάποδα.
Ξεκινάς από νεκρός και το γλυτώνεις αυτό.
Μετά ξυπνάς σε ένα γηροκομείο και αισθάνεσαι κάθε μέρα και καλύτερα.
Σε πετάνε έξω από το γηροκομείο, γιατί παραείσαι υγιής.
Πηγαίνεις και εισπράττεις τη σύνταξή σου και μετά, όταν αρχίζεις να δουλεύεις, σου κάνουν δώρο ένα χρυσό ρολόι και κάνουν πάρτι για σένα την πρώτη μέρα στη δουλειά.
Δουλεύεις τα επόμενα 40 χρόνια, μέχρι να γίνεις νέος και να χαρείς την ζωή.
Κάνεις πάρτι, πίνεις αλκοόλ και γενικά είσαι  άτακτος.
Μετά είσαι έτοιμος για το γυμνάσιο.
Μετά πας στο δημοτικό, γίνεσαι πιτσιρίκι, παίζεις. Δεν έχεις ευθύνες, γίνεσαι βρέφος μέχρι
που γεννιέσαι.
Μετά περνάς 9 μήνες κολυμπώντας σε ένα πολυτελές χώρο σαν spa με κεντρική θέρμανση και πλήρη εξυπηρέτηση, μεγαλύτερο χώρο κάθε μέρα και...

 – Νάτο !

Τελειώνεις σαν… οργασμός!


 Καλή Ανάσταση σε όλους σας.



--------------

Πρωινό update:

 Μύρισε το σπίτι πορτοκάλι...
...θα είναι ένα υπέροχο τριήμερο.
Φιλιά και καλημέρες



Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

Και στη Νεφελοκοκκυγία βάφουν αυγά.


                                               Η κοτούλα μας


Μόνο αυγά βάψαμε φέτος. Μικρά ζουμερά χεράκια ξεφλούδισαν τόνους κρεμμύδια για να πετύχει το χρώμα. Τόση περηφάνια...

Ήθελα να ζυμώσω τσουρέκια, αλλά μετά είδα της  AnD και κόμπλαρα. Είσαι όντως θεά, καλό μου. Τυχερός ο Koulpa που θα σε πάρει. Ακούς Koulpa? Τρέξε, πριν φαγωθούν από άλλους τα τσουρέκια.

Ούτε μαγειρίτσα θα φτιάξω. Θέλει καλή παρέα και φέτος δεν την έχω.

Το καρακιτσάτο καλαθάκι είναι επιλογή των παιδιών μου. Συγχωρείστε τα που τσακίζουν την αισθητική σας. Το γέμισαν όμως με περισσή αγάπη και αθωότητα.

οκ...οκ ξεκολλάω, δε θα με πιάσει το γλυκανάλατο.

Επιτέλους, πέρασε και αυτή η μέρα...

....και ήθελαν να κοιμηθούν αγκαλιά και ν΄ακούσουν νανουρίσματα.
Πως να τους χαλάσεις χατήρι μετά από τόση δουλειά που έριξαν. Τραγουδάω ένα από τα πολύ αγαπημένα τους.




"...και κάθε που χαράζει με τρώει το μαράζι"


Φιλιά και καληνύχτες/ καλημέρες....διαλέξτε.




Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Μπουκιά και οργασμός

Είμαι συγκινημένη.
Κλαίω λέμε.
Είχα κάποιες επιτυχίες σ΄αυτή τη ζωή. Κάτι είχα καταφέρει και εγώ. 
Το λιθαράκι για το καλό του πλανήτη και των συνανθρώπων μου, το είχα βάλει.
Αλλά σήμερα είμαι τρισευτυχισμένη. Επιτέλους ήρθε η αναγνώριση. 
Τι να πω? (λυγμ, λυγμ..)

Ευχαριστώ πολύ...

...Την Coula, για την ευκαιρία που μου έδωσε να γίνω coulochef **
...Το θεό, που μου έδωσε τόσο μεγάλο ταλέντο.
...Τη μανούλα μου, που μαγειρεύει καθημερινά, ώστε να έχω χρόνο να δημιουργώ.
...Την πατρίδα μου, που σε λίγο θα με βγάλει στη βίζιτα ώστε να ανταπεξέλθω στην αγορά των υλικών για ένα γλυκό.
...Τα παιδάκια μου που δεν διανοήθηκαν να αγγίξουν το γλυκό και μου έδωσαν την ευκαιρία να το τσακίσω μόνη σ΄ένα απόγευμα.
...Τον πρώην άντρα μου που έφυγε και μπόρεσα να απολαύσω ένα γλυκάκι χωρίς το υποτιμητικό βλέμμα του- θερμιδομετρητή.
...Τις συναδέλφους μου- κάργιες που φτάνοντας με στα όριά μου, απενοχοποιώ την υπερβολική κατανάλωση γλυκών.
.....
...την αμερική και το θεό τους ευχαρίστησα?
...όλο ξεχνάω πιά η κωλόγρια.
Ιδού η συνταγή της επιτυχίας: 

  • Μπουκιά και Οργασμός
Υλικά (δε βγαίνει το γλυκό χωρίς αυτά. Κόψτε τις τσιγκουνιές)

Σοκολάτα κουβερτούρα λιωμένη (περίπου 1 κούπα ή ένα φακελάκι κουβερτούρα Γιώτης σε σταγόνες)
1 κουταλάκι του γλυκού βιτάμ
2- 3 κουταλάκια σιρόπι από γλυκό κυδώνι ή άλλο γλυκό ή μέλι
Χαλβάς σοκολάτας ή με αμύγδαλα, κομμένος σε μικρά κομμάτια
Μισή κούπα ξηρούς καρπούς (καβουρδισμένα αμύγδαλα, καρύδια, pecan nuts και ότι άλλο τραβάει η όρεξή σου.  Όχι… ο ηλιόσπορος δεν κάνει για το γλυκό μαρή τσιφούτα)
Μισή κούπα αποξηραμένα φρούτα ( δαμάσκηνα, σύκα, βερίκοκα, σταφίδες, κ.α. Ισχύει και εδώ το περί ορέξεως…)
Γλυκό κυδώνι ή άλλο γλυκό του κουταλιού κομμένα σε κύβους
Προαιρετικά υλικά: (τονίζουν όμως τη γεύση του γλυκού)
¼ κ.γ. αλάτι χονδρό κρυσταλλικό
1/4 κ.γ. χονδροτριμμένο φρέσκο μαύρο πιπέρι
Κανέλα
1 ποτήρι ουίσκι

Εκτέλεση

Χοντροτρίβουμε τους ξηρούς καρπούς (βάλε τα χεράκια σου, μάνα μου και πιάστα. Αλλά κι άλλα, μου τα βουτάς με λαχτάρα).
Κόβουμε σε κομματάκια τα αποξηραμένα φρούτα (δεν ξέρω πόσο ψιλά, αυτοσχεδίασε). 
Παίρνουμε τον μισό χαλβά από τη συσκευασία και τον τρίβουμε με τα δάχτυλα σε μεγαλούτσικα κομματάκια. Κρατάμε στην άκρη τον υπόλοιπο. 
Ανακατεύουμε όλα τα παραπάνω στερεά υλικά σε ένα μπολάκι. 
Στη λιωμένη κουβερτούρα προσθέτουμε το βούτυρο και το σιρόπι από τα γλυκά του κουταλιού ή το μέλι. 
Ρίχνουμε την κουβερτούρα μέσα στο μείγμα από τα στερεά υλικά μας (αποξηραμένα κλπ ) και ανακατεύουμε να πάει παντού. 
Τοποθετούμε σε λαδόκολλα και πλάθουμε κυλινδρικά. 
Τυλίγουμε τη λαδόκολλα γύρω από το γλυκό και το βάζουμε για μισή ώρα στην κατάψυξη. 
Απολαμβάνουμε το ουισκάκι μας τρώγοντας τον υπόλοιπο χαλβά, μέχρι να παγώσει το γλυκό μας. Μετά το βγάζουμε και το διατηρούμε στο ψυγείο. 
Δεν ξέρω πόσο καιρό διατηρείται γιατί το καταναλώνω συνήθως σε μισή με μία μέρα. 
Εγγυημένος οργασμός ή τα λεφτά σας πίσω.
   
                  
ΥΓ Μπας και ξέρει κανείς που ράβεται η Μανωλίδου να πάω και εγώ? Θα χρειαστώ ένα καινούργιο τσιτάκι για την απονομή. 
** Coula, μπορώ να έχω ως δώρο εκείνο το πλάσμα- μάγειρα με τα τατουάζ (δε θυμάμαι πως τον λένε. Θα τον βρεις εσύ) που έβγαινε στην τηλεόραση να με μάθει να μαγειρεύω και καμιά φασολάδα της προκοπής?

Φιλιά και καλησπέρες



Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

"Που πάμε? Μη ρωτάς."



                             
 
 "Πού πάμε; Θα νικήσουμε ποτέ; Προς τι όλη τούτη η μάχη;"
 "Σώπα! Οι πολεμιστές ποτέ δε ρωτούνε!"
 
 
 

Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

Γκαντεμόσαυρα, η αυτάρκης? ΙΙΙ

Ομμμμμμμμμμ



Φτου, ούτε η πχιοτική μουσική βοηθάει στη χαλάρωση τελικά.
 
Ρε εσείς...δεν σας είχα προειδοποιήσει?
Τώρα πως να είμαι επιεικής μαζί σας?
Πίσσα και πούπουλα θα σας αλείψω όλους.
...εκτός από τον Mahler βέβαια, γιατί είναι τ΄απωθημένο μου. Ατελείωτε άντρα!!!!

Τι πάει να πει δεν καταλάβατε τίποτα?
Πάμε στο quiz της ημέρας:

Ποιά περιμένει πως και πως να βρεθεί με τον άντρα που τη στέλνει αδιάβαστη,  αποκοιμιέται και χάνει το ραντεβού? 

Εεεεε? Ποιά λέτε?
Ο διαλογισμός πιάνει στις γκαντεμόσαυρες Αμερικλάνε?

Ομμμμμμμμμμμμμ λέμεεεεε

Σάββατο, 9 Απριλίου 2011

Το σόι μου μέσα....ή μια νέα διάσταση στην έκφραση "Getting Stoned"


Βαρυσήμαντη δήλωση: Η υποκρισία υπάρχει και όλοι είμαστε υποκριτές σε ένα ή μεγαλύτερο βαθμό. (Τι είπα πάλι η ρουφιάνα? Έγραψα. Μπουχαχα)




Έχω μια ξαδέλφη.
Ας την πούμε...μμμ... Γεωργία? Καλό ειναι.
Είναι πρεζόνι. Μόνιμα μαστουρωμένη τα τελευταία δύο χρόνια. Γιατί πρέπει  να είσαι μονίμως μαστουρωμένος για να λειτουργείς όπως η ξαδέλφη μου.
Μπααα, δεν είναι από μπάφο. Ούτε από κάτι πιό δυνατό. Όχι, δεν είναι τίποτα από τα γνωστά.
Λέγεται "αυτολύπηση".
Πουλιέται παντού και πουλάει πολύυυυ.

Λίγα λόγια για το έγκλημα.
Γνώρισε τον άντρα της στα 15. Τη ζήτησε σε γάμο. Την έδωσαν.

{Υπόθεση: Έρχεται η κόρη μου στα 15 και μου λέει: "Μανούλα, γνώρισα τον άντρα της ζωής μου και θέλω να παντρευτώ".
Τι κάνω εγώ λοιπόν? 
Λειτουργώ δημοκρατικά και βάση των αρχών της σύγχρονης παιδαγωγικής.
Ήτοι....τρώει μια μπούφλα και τα ξαναλέμε όταν συνέλθει και σταματήσει να μετράει τους πλανήτες από το ηλιακό σύστημα που κόβει βόλτες γύρω από το κεφάλι της.}

Πίσω στα γεγονότα.
Αλλά όχιιιιι. Η Γιωργία δεν έφαγε μπούφλα.
Η καλή η μάνα, η σωστή χριστιανή, η νοικοκυρά γυναίκα.... (η θεία μου η κάργια είναι αυτή) λέει ναι στην κόρη της.
Γιατί? Απλό.
Την ξεφορτώνεται.
(...τώρα μένει να ξεφορτωθεί άλλες δύο τσούπρες.)

Fast forward: Κάμποσα χρόνια μετά.
Ο άντρας της Γιωργίας την εγκαταλείπει για μια άλλη.
Δεν το κρίνω, δε με αφορά προς το παρόν (μπααα...θα το κρίνω. Δίκιο είχε ο άνθρωπας. Και εγώ το ίδιο θα είχα κάνει στη θέση του, αλλά τέλος πάντων).
Ανάμεσα σε αναφιλητά, η Γιωργία δηλώνει ότι θέλει να γεράσει μαζί του.
Με τον "μαλάκα, τον άχρηστο, τον βρωμιάρη" όπως ξαναδηλώνει σε δευτερόλεπτα.
Γιατί μωρή σπασαρχίδω γυναίκα?
Για να έχεις κάποιον να μαγειρεύεις?
Γιατί σου βγαίνουν πολλές οι μερίδες και το πετάς?
Γιατί στα έχωνε κάθε μήνα ν΄αγοράζεις ρούχα που ήθελαν 40 μέτρα ύφασμα? (χώρια η φόδρα?)
Ή που έχεις γίνει σαν ιπποπόταμος και ξέρεις ότι κανείς δεν θα σου κάτσει? Οπότε, ας κυνηγήσουμε τον μαλάκα που έχουμε και το σίγουρο γαμήσι?

Θα μου πείτε..." Τον αγαπάει". Είναι ο πρώτος της και ήθελε να είναι και ο τελευταίος της".
Μαλακίες, λέω εγώ.
Που μια φορά στα τόσα χρόνια καλή κουβέντα δεν είπες γι΄αυτόν. Μόνο γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια.
Που επέτρεψες στη μανούλα σου να σηκώσει χέρι πάνω του δι΄ασήμαντον αφορμή?
Αν τον αγαπούσες και τον σεβόσουν, θα σεβόσουν και τον εαυτό σου και δεν θα λειτουργούσες με το σύστημα "δέσαμε το γάιδαρο μας".

Μαλακίες, ξαναλέω εγώ. Που τολμάς και με κρίνεις που δεν έγινα drama queen τώρα που χώρισα και μου τη λες κιόλας.

"Αγάπη", επιμένει η μάνα μου.
"Παπάρια", λέω εγώ
Άντε και γαμήσου ξαδελφούλα, μπας και ξελαμπικάρεις και εσύ και εμείς που βαρεθήκαμε να κουνάμε το κεφάλι με κατανόηση.

Παπάρια, και μη με πάτε κόντρα γιατί είναι χάλια τα νεύρα μου.

Σάββατο, 2 Απριλίου 2011

Εσύ το παίζεις συστηματικά, έτσι δεν είναι?

 Οκ...έχω κλείσει ως blogger. 
Με κάλεσε ο Αμερικλάνος να παίξω παιχνίδι. 
Γιούπιιιιιι. 
Το πρώτο μου παιχνίδι. 
Νιώθω ήδη πολύ σημαντική blogger. 
Μπορώ να επηρεάζω τον κόσμο με τις ιδεές μου, να τον αλλάξω αν θέλω ίσως... 
Θα με καλούν σε σύνεδρια, όπου άλλοι, νέοι bloggers θα με κοιτάνε να μιλάω για την τέχνη του blogging. Μ΄ανοιχτό στόμα και το μάτι τσίτα από το δέος, εννοείται.
Νόμπελ blogging πότε δίνουν είπαμε? Να ράψω κάνα τσιτάκι τσι προκοπής. Μην εμφανιστώ με τα παλιά. 
Με την μπουρδολογία δεν θα κερδίσω το Νόμπελ, οπότε πάρτα ωρέ Αμερικλάνε, που θα με χαρακτήριζες και αγενή αν δεν απαντούσα. 
Πφφφφ

1. Τι νομίζεις ότι μπορείς να κάνεις, αλλά τελικά δεν μπορείς.
Τιιιι?  Υπάρχει κάτι που δεν μπορώ να το κάνω? 
Μη το πείτε στα παιδιά μου...
Όλα τα μπορεί η μανούλα.

2. Ποια λέξη δυσκολεύεσαι να προφέρεις
Νεφελοκοκκυγία

3. Αγαπημένο cartoon 
Λατρεύω όλα τα κινούμενα σχέδια. 
Αλλα όσο μεγαλώνω μου θυμίζω όλο και πιό πολύ τη Dory. 
 

4. Πες δύο προτερήματα και δύο μειονεκτήματα
    Προτερήματα
χμμφφφ...
μμμμμμ...
....ναι...χμ...κι από αυτό
   Μειονεκτήματα
1. Κλαψομούνα
2. Αφηρημένη

5. Ποιο είναι πιο σημαντικό;  αγάπη, φήμη, δύναμη, ή  λεφτά?
Φήμη... δύναμη, τις αγοράζεις με τα λεφτά.
Καμιά φορά όμως....και την αγάπη...χμμμ...μπερδεύτηκα.

6. Αν μπορούσες να ζεις σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο, ποια θα ήταν, και γιατί;

Μεσαίωνας. Σταυροφορίες. Πριγκίπισσα....όχι...όχι πολεμιστής θα ήμουν. Να γυρίζω τον κόσμο.

7. Μπορείς να θυμηθείς, τι έκανες σαν σήμερα, ένα χρόνο πριν;
...αν μπορείς να με βοηθήσεις να θυμηθώ τι μαγείρεψα χτες...ίσως φτάσουμε και στο τι έκανα πέρυσι

8. Έχεις επαναλαμβανόμενα όνειρα ;
Κοιμάμαι σαν τούβλο. 
Μόνο αν αφορούν σεξ τα θυμάμαι. 
Αν τυχόν δω τον πρώην μου, τα ξεχνάω πριν ξυπνήσω. Μηχανισμός αυτοπροστασίας.

10. Ποιο είναι το ζώδιο σου;
Αιγόκερως

11. Πως κοιμάσαι;
Είπαμε ...κοιμάμαι σαν τούβλο. Τα τσιγάρα, οι καφέδες και τα ξενύχτια στο pc δε βοηθάνε την κατάστασή μου.
Απ΄όσο θυμάμαι πάντως πριν αποκοιμηθώ,  ξαπλώνω πάντα  μπρούμυτα . Το ένα πόδι ακουμπάει πάνω στη γάμπα του άλλου και  το ένα χέρι είναι κάτω από το κεφάλι.
Μετά...τούβλο.

12. Ποιο είναι το αγαπημένο σου vampire ;
Η Εθνική, η Πειραιώς, η Κύπρου κ.α




Η ερώτηση ν. 9 που είναι ρε Αμερικλάνε? Μια σωστή δουλειά δεν μπορείτε να κάνετε εκεί  εις τας Αμέρικας?

Επειδή εγώ είμαι κιουρία και όχι αμερικλανάκι, δεν θα διαλέξω ποιοί θα παίξουν (η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούσα ν΄αποφασίσω). 
Οπότε...
Θα ήταν μεγάλη χαρά να παίξετε όσοι τύχει και περάσετε από την Νεφελοκοκκυγία μου. 

Ημιπρωινά φιλιά και καλημέρες